Sprzedam psa, sukę (wabi się Kaja). Owczarek niemiecki.
Tylko do domu z ogrodem i do odbioru osobistego.
Mieszka obecnie na Śląsku.
Pies jest młody, nie jest szczególnie groźny.

Więcej informacji na mail: jan.kamienczyk@gmail.com

Polecom Wom łobejrzynie filmu śląskiego reżysera kina niezależnego, Eugeniusza Klucznioka.

Eugeniusz Kluczniok (scenarzysta, producent, reżyser oraz aktor – w jednej osobie) jest autorem trzech pełnometrażowych filmów („Jak przed wojną”, „Msza” i „Kantpol”). Rozgrywające się w scenerii Górnego Śląska obrazy Eugeniusza Klucznioka wielokrotnie były wyróżniane i prezentowane w różnych stacjach telewizyjnych (m.in. w emitowanym na żywo przez TVP Kultura programie Grażyny Torbickiej – z udziałem legendy polskiego kina, Kazimierza Kutza). Filmy Eugeniusza Klucznioka pozwalają również dostrzec specyfikę kultury śląskiej, docenić jej wartość, piękno języka, głęboką mądrość zakodowaną w mentalności prostych ludzi, specyficzny urok, jaki odnaleźć można nawet w zdewastowanym przez kopalnie krajobrazie. Zamiłowania artystyczne Eugeniusza Klucznioka w znacznej mierze wynikają z tradycji rodzinnych – w domu niemal wszyscy czynnie zajmowali się muzyką: ojciec grał na skrzypcach, matka na fortepianie. Eugeniusz Kluczniok pracuje nieprzerwanie od czterdziestu lat na terenie zlikwidowanej obecnie KWK „Dębieńsko” – w jednej ze spółek, które swego czasu wydzieliły się z kopalni.
cytat STĄD

„Byzuch” to 99 minutowa komedia opowiadająca historię kilku przyjaciół, którzy spotykają się po latach. Do Polski przyjeżdża Jorg, który od 25 lat mieszka w Niemczech. Towarzyszy mu rodowity Niemiec – Andreas. Wizyta gości wyzwala szereg komicznych sytuacji, wynikających z błędnych wyobrażeń o Ślązakach i Niemcach. (cytat jak wyżej).
Byzuch
obsada:
Jerzy Cnota – Jerzy,
Jerzy Haberstroh – Jorg,
Eugeniusz Kluczniok – Gienek,
Andrzej Domin – Andreas,
Grzegorz Stasiak – o. Maryjan ,
Aleksandra Harazim – Grejta,
Andrzej „Toluś” Skupiński – rzeźnik,
Piotr Mitko – kościelny,
Iwona Nocoń-Pyjor – córka Grejty, J
Jan Piecha – parafianin

Filmy Klucznioka najczęściej są prezentowane w lokalnych domach kultury. Na YouTube można zobaczyc fragmenty, jak ten.

„Podczas zalotów aktywną stroną jest samiec. Po wybraniu samicy samiec zaczyna tokować. Po uwolnieniu ptaków z gołębnika następują właściwe zaloty. Samiec napełnia wole powietrzem i grucha, rozwija ogon na kształt wachlarza. Następną częścią zalotów jest muskanie dziobem piór pokrywowych wybranki. Samica, która jest gotowa do aktu wsuwa swój dziób i razem wykonują pionowe ruchy. Po „całowaniu” partnerka przysiada i odchyla skrzydła od tułowia, unosi ogon w górę i lekko w bok oraz wynicowuje jajowód. Samiec wskakuje na nią, macha skrzydłami w celu utrzymania równowagi i dotyka stekiem do steku partnerki. Po zakończonym akcie gołębie przebiegają pewien odcinek i podrywają się do lotu po wylądowaniu przystępują do zalotów. Akt kopulacji trwa tydzień.” (cytat stąd)

Po około dwóch tygodniach od kopulacji gołębica znosi pierwsze jajo. Drugie znosi do 48 godzin. Ona wysiaduje jajo nocą, on – za dnia. Po około 16-18 dniach wykluwają się młode. Po około trzech tygodniach od wylęgu para zaczyna kolejny cykl rozrodczy w międzyczasie jednak sprawując nadal opiekę nad pisklętami, ale już zdecydowanie mniej – tak by uczyć je coraz większej samodzielności.

Zdjęcie pochodzi ze strony: http://www.ladnemiejsca.pl/ladne-i-ciekawe-miejsca-z-polski-i-swiata-2832.html

Jaki typ gołębnika?

Rasy ciężkie (do których należy king) muszą mieć gołębnik parterowy, wybudowany na ziemi, z nisko umieszczonym otworem wlotowym. Dlaczego? Bo te gołębie zazwyczaj nie latają wysoko. Powierzchnia, jaka powinna przypadać na parę gołębi, to 1m² na parę.
Rasy lżejsze, gołębie lotne powinny mieć gołębnik umieszczony wyżej, na przykład na płaskim dachu budynku albo na poddaszu. Jeśli hodujemy rasy małych gołębi w gołębniku o powierzchni 10m² zmieści się około 25 par.

zdjęcie pochodzi ze strony: http://golebie-pocztowe.bloog.pl/foto,3051033,gal,245260,index.html#next

Wyposażenie gołębnika
Każdy gołębnik musi mieć wydzieloną strefę na tzw. segmenty lęgowe, czyli de facto gniazda ptaków. Musimy przygotować tyle segmentów, ile par gołębi zamierzamy hodować. Powinny one być tez wyraźnie oddzielone ściankami. Wolne segmenty powinny być pozamykane, żeby para nie zajmowała kilku segmentów naraz. Segment powinien być podzielony na dwie części – jedna część dla dorastających młodych, druga – dla rodziców.

Zdjęcie pochodzi ze strony: http://krzysiek1977.bloog.pl/foto,451183,gal,42627,index.html#next

Oprócz tego w gołębniku powinny znaleźć się specjalne siedziska dla gołębi w spoczynku. Może to być deska (tworząca swoistą półkę) przymocowana do ściany.
Koniecznym jest też postawienie karmnika i poidełka. W miesiącach letnich także wanienki do kąpieli – czyli jakiegokolwiek pojemnika o głębokości nieprzekraczającej jednak 10cm.

Woliera

Woliera to specjalna część na powietrzu. Obecnie ze względu na możliwość przenoszenia przez ptaki różnych chorób, sugeruje się zadaszenie woliery. Ptaki, które latają nad wolierą, skuszone niejednokrtonie łatwym pożywieniem zanieczyszczając naszą wolierę, mogą zarazić gołębie. Z reguły wystarczy tu drewniny daszek. Zamiast ścianek otaczamy pomieszczenie siatką o takich oczkach, by wróblowate nie miały możliwości dostępu. Woliera budowana jest przy gołębniku i ma na celu częściowe ograniczenie poruszania się hodowlanych gołębi.

zdjęcie pochodzi ze strony:  http://golebie-pocztowe.bloog.pl/foto,5144338,gal,245260,index.html#next